Diabetes in twee culturen

Bij Turken, Marokkanen en Hindoestanen komt diabetes veel voor, onder andere door genetische aanleg, culturele aspecten en voedingspatronen. De meeste patiënten komen voor behandeling en controle van hun aandoening op het spreekuur van de praktijkondersteuner. De begeleiding is soms lastig. Naast het taalprobleem vormt het verschil tussen westerse en niet-westerse culturen een barrière in het bereiken van de gewenste behandeldoelen.

Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan

Het doel van onze interventies in de spreekkamer is dat mensen min of meer grip krijgen op hun ziekte. We willen dat ze begrijpen wat hun ziekte inhoudt en welke klachten daarbij horen. We willen ook dat mensen leren hoe ze hun leven moeten inrichten om met de ziekte te kunnen omgaan. Weten waardoor klachten ontstaan, weten hoe ze deze klachten kunnen verminderen en vooral hoe ze deze kunnen voorkomen. Voor een patiënt die de Nederlandse taal beheerst en leeft volgens de westerse cultuur is dit vaak al moeilijk, want omgaan met een chronische aandoening vraagt aanpassing van leefstijl. Voor

0
37

Wilt u dit premium artikel verder lezen?

Sluit eenvoudig een gratis proefmaand af of neem een abonnement om dit artikel en alle andere premium berichten onbeperkt te lezen.

Bent u al abonnee? Log dan in en lees verder.